Nie wiem jak wy, ale my z Milu hodujemy dwie Sroczki. 

Każda po jednej na swoim podwórku.

Sroczka Mała Milu mogłaby na okrągło nosić swoją ulubioną bluzeczkę z turkusowymi cekinami

 

Sroczka Mała Ninu w największym poważaniu ma brokat.

 Jej ulubiona, wypłakana lala ma brokatową sukienkę oczywiście w kolorze fioletowym.
Przynajmniej na początku była brokatowa.
Teraz już tylko się błyszczy, co Sroczkom do szczęścia absolutnie wystarcza.

A jakże, wypłakana. Znacie to? 

Scena z alejki z zabawkami – moje dziecko wyglądało tak, 

jakby jej życie miało zostać bezpowrotnie zniszczone przez nieczułą matkę, 

niewrażliwą na jej ból rozstania z takim wspaniałym, połyskującym cudem. 

Jako, że akcja taka miała miejsce po raz pierwszy, matka się złamała. 

Nastąpił precedens – lalka powędrowała z nami. 

Niestety są skutki uboczne – 

dziecko skwapliwie próbuje wykorzystywać nowo nabytą wiedzę 

i powoływać się na ten precedens przy kolejnych zakupach.
 

Po tej przydługiej nieco dygresji przejdźmy do sedna. 

Specjalnie dla Sroczek Cukiereczek Helenka przyozdobiła się koralikami.

 Perłoworóżowe oraz niby-szklane, granatowe kuleczki utworzyły pasek jej torebki. 

Błyszczą też jej fiołkowe oczka, połyskują srebrem nosek i piegi…

Nawet tył ma delikatny połysk, czego na zdjęciu raczej nie dojrzycie.

Każdemu połyskowi, aby mógł błyszczeć, potrzebny jest kontrast. 

Helenka ma więc granatową fryzurkę z milutkiej zamszopodobnej tkaninki 

i sukieneczkę, wprawdzie intensywnie różową, 

ale bez połysku i stonowaną fioletowymi maziajkami.

Torebeczka, w nieco buraczkowym odcieniu, 

również pokryta  fioletowymi maziajkami, dopełnia obrazu. 

Torebka może też być tajemną skrytką –

 zmieści się w niej „diamentowy” pierścionek albo księżniczkowa spinka.

Buciki tym razem dopasowały się do sukienki. Nie mają dodatkowych ozdób. 

Nawet Sroczkom należy się trochę umiaru.

Jeszcze o żakardzie trzeba wspomnieć – Helenka z dumą nosi logo NinuMilu:

Tył tym razem kryje pewną niespodziankę – znudziły mi się zamki w kolorze tła.
Pobawiłam się w kontrast – zamek jest granatowy, w tym samym odcieniu, co pasek.

Środek… No cóż, w środku nie czekają was żadne niespodzianki – tradycyjnie turkusowa podszewka
 i tradycyjnie metka z imieniem:

Druga strona metki jest pusta. Może tam znaleźć swoje miejsce imię nowej właścicielki lali.
Taki pakt przyjaźni.

To znaczy mogę je tam na życzenie wpisać. I w tej lali i w każdej innej również.